Elif Savas Felsen – Yazilar

Elif Savas Felsen – Yazilar header image 2

October 8th, 2008 · No Comments

-Sizin ülkenizde 4 Temmuz var mı? -Neden olsun ki? -Yani 3 Temmuz’dan sonra 5 Temmuz mu geliyor? -…….Ha, ha, ha….

İki katlı espri diye buna deniliyor herhalde. Önce bir Amerikalı’nın bütün dünyanın dört Temmuz’u kutladığını sanması cehaletiyle başlayan espri, sizin cehaletten oynayan sinirlerinizden dolayı verdiğiniz mantık açığı ve slam dunk!

4 Temmuz 1776, Amerika’nın İngiltere’den bağımsızlığını ilan ettigi gün. Bugün Declaration of Independence denilen, Amerika’nın varlığının ana fikrini oluşturan belge Meclis’ten geçmiş ve baskıya yollanmış. Baskıya yollanan kopyanın basımevinde zarar görüp yoklara karıştığı tahmin ediliyor. Kimlerin imzaları olduğu belirsiz. İkinci baskısı, Meclis üyeleri tarafından imzalanmış. Başkentte, görüşe açık olan belge bu. Amerikalılar, olayın ilk yıldönümünden beri 4 Temmuz’u kutluyorlar. 1941den beri resmi tatil. Amerika’nın varlığını kutlayan tek özel gün.

4 Temmuz 1776’da Amerika’nın nüfusu ikibuçukmilyon kişiymiş. Bugün üçyüzdörtmilyon.

Amerika’da hala kuvvetle yaşanılan ”küçük kasaba” hissinin en etkili olduğu zamanlardan biri bu bayram. Halk sabahın karanlığında, geçit törenlerini en iyi yerden seyretmek endişesiyle, ellerinde açılır kapanır sandalyeler, piknik sepetleri ile sokaklara dökülüyor. Tabii kendine şehir demeye layık bulunan her şehrin ve hatta etli butlu kasabaların mutlaka sabah bir geçit töreni, akşam havayi fişek göstersi var. Biz, tabii günün önemine uygun olarak, sabah kahvaltımızı şehrimizin davetlisi olduğumuz belediye partisinde yaptık. Belki fazlaca erken bir saatte birkaç Margarita içtik. Sonra caddenin iki tarafinda yerlerimizi aldık ama geçip gidenleri sükunetle izlemek ne mümkün? Etrafımızdaki yaşları 3 ile 50 arasındaki neşeli komşular, ellerine su tabancaları geçirmiş, su savaşları yapıyorlar! Hava sıcaklığının 40 derecede dolaştığı bir günde şikayet edilecek durum değil. Geçit birbuçuk saat sürdü, New York’ta daha uzunlarına katılmışlığım vardır ama aşağı yukarı ülkenin her tarafında yapılan geçitler için ortalama zaman bu kadar olmalı. Yürüyenler arasında Hayvan Severler, savaş gazileri, itfaiyeciler, anaokulları, özel klüpler, ıslıkla senkronize ayakta uyuklayanlar gibi çılgın gösteriler yapan çılgın topluluklar vardı. Bu sene, geçit töreni, itfaiyecilerin seyircileri tepeden tırnağa ıslatmasıyla sona erdi. Öğleden sonra evimize dolan dostlarla mangal yaktık. Akşam havayi fişek gösterisi seyrettik. Ertesi gün, tembel bir haftasonu günü, birgün önceden kalmış yemekler yendi.

4 Temmuz, bayramdan daha başka birşey. Amerika’nın düşüncesi, inancı ne olursa olsun, toparlanıp biraraya geldiği, dostların, komşuların eğlendiği, resmiliğin dışında, hakikaten bayram gibi kutlanan, laik bir bayram. Törenlerin ortasında savaşa karşı protestolarla, Bush’a karşı protestolarla, Bush’a karşı protesto edenleri protesto edenlerin protestosuyla yine de dostça kutlanan, ülkenin nabzını tutan bir bayram.

Bu restoranda yemeli: Eğer ne aşçı, ne garson İngilizce biliyor, içeride İngilizce anlayan da tek bir müşteri bile yoksa, iyi bir yerlere geldiniz demektir. Restoran avımı internetteki yemek meraklısı sitelerden yapıyorum ya, bu av beni şehrin hiç bilmediğim köşelerine götürüyor. Bu sefer sadece deniz ürünleri pişiren bir Baja Meksika lokantasına düştüm. Yiyeceklerin tazeliğine mi hayran kalayım, tatlarına mı ölüp biteyim, bilemedim, Deniz ürünü sevenlerin mutlaka uğraması gereken bir küçük restoran. Taqueria Vista del Hermosa, 3655 S. Grand Ave., Los Angeles, CA

Tags: Elele/ Los Angeles'dan Mektuplar

0 responses so far ↓

  • There are no comments yet...Kick things off by filling out the form below.

Leave a Comment