Elif Savas Felsen – Yazilar

Leyla Gencer’le üç önemli karşılaşmam oldu benim. Bir sene, ben üniversitede Şan Bölümü’nde öğrenciyken, İstanbul Operası’na, opera sanatçılarına 3 günlük açık kurs vermeye gelmişti. Öğretmenim Azra Gün, Gencer’in önünde iki arya söylememi istedi; listeye adımı yazdırdım. İlk gün, aryalarımdan birini söyledim, şurasını şöyle yap, burasını böyle yap yorumları oldu. İkinci gün diğer aryayı söyledim. İşte [...]

[Read more →]

Sevil Berberi ve daha birçok olağanüstü operanın büyük bestecisi Rossini’nin hayatında üç kez ağladığı söylenir: birincisi yazdığı ilk opera yuhalanınca, ikincisi kemancı Paganini’yi dinlerken, sonuncusu ise dünyanın en değerli yiyeceklerinden biri olan yermantarı* ile doldurulmuş hindi piknik yapmak için bindiği kayıktan cumburlop suya düşünce… Bestecinin gastronomiye düşkünlüğü öyle derinmiş ki, müzikseverler ve ünlü aşçılar kendisine [...]

[Read more →]

Bir süre New York şehrinde oturduktan sonra, iki yıl önce Los Angeles’da yaşamaya başladım. Tamamen birbirine aykırı iki şehir. New York doğaötesi ama bir yerinden yakalayıp izahını yapmak mümkün. Los Angeles ise nev’i şahsına münhasır dedikleri bir yaratık. Üstünde binlerce hayaletin uçuştuğu bir acaip heyhüla.   Yüzeyini kazıyıp da altına bakmaya ihtiyaç duymayanlar için Los [...]

[Read more →]

Sağduyuyu dinlerseniz, klasik müziğin sonu geldi. Mantıken, bütün işaretler o yönü göstermeli: Hiperaktivite ve dikkat eksikliğinden muzdarip toplumlarda yaşıyoruz. Bir konuya ilgi çekmek için, altı aylık çocuklara ilginç gelecek oyuncakların kılığına sokmak lazım. Gürültülü sesler çıkaracak, renkli olacak, kısa tutulacak… Sadece film, müzik, reklam değil, şöhrete ve hatta ciddi haberlere karşı alınan tavır bile, “tüketicinin”  [...]

[Read more →]