Elif Savas Felsen – Yazilar

Vermek ya da vermemek. İşte bütün mesele bu. İnternet zamanında yemek sırrı mı olurmuş? Ama defalarca tekrarlanmış da hep başarıya ulaşmış bir tarifin değeri yok mu? Yüzde yüz bir tarif. Mutlak bir tarif. Tarihi restoranların karanlık koridorlarında gizlice elden ele geçirilen cinsten. Bir tarif ki, tarifi mümkün değil! İtiraf ediyorum: biraz tarif kıskançlığım vardır benim. [...]

[Read more →]

Elif Savas Felsen info@elifsavas.co Yabancı mutfaklara burun kıvıran, yemeklerine iğrenerek bakan kimselere nefis beyin salatamızdan, kokorecimizden, işkembe çorbamızdan, paçamızdan, koç yumurtamızdan, şekerli zeytinyağlılarımızdan ve tabii tavuk göğsünden dem vururum. Genellikle benim için farklı tatlara negatif duruşlar, o kişinin kafasının yeniliklere açık olmadığının ve kendi kültürünü eleştirel gözle göremediğinin işaretidir. Hele bir yemeğe sarılıp, bu bizim [...]

[Read more →]

Büyü tarifi değil. Öyle şeylere inanmam ama büyü lazım olan varsa email atsın, onuyla ilgili kitaplarımdan bakıp yollarım! Los Angeles’da yaşamanın en büyük zevki, sadece etnik restoranların değil, bir ülkenin bir bölgesinin bir şehrinin geleneksel yemeğini de yiyebilmek şansı. Alan geniş, kiralar başka büyük şehirlere oranla biraz daha makul, göçmen nüfus çok. O zaman restoran [...]

[Read more →]

Sadece yalancı değil, hem de tembel! Bir dakika. Vereceğim tarifini, sabrediniz! Et girmemiş yemeğe yemek denmezdi eskiden. Hele mesela benim anneannemin zamanında kuzu eti girmemiş yemeğe yemek denmezmiş! Dana eti ne? Hele hele kıyma? Bir misafir filan gelse rezillik! Ete parası yetmeyen kıyma sokarmış yemeğine. Yani benim anneannemin deyişiyle; kıyma koklatırmış. Zaten kuyruk yağı filan [...]

[Read more →]

Semizotuna neden semiz diyorlar? Yiyeni semirtir mi? Sanmıyorum. Belki keçi ise yiyen, semirebilir. Tatlı, ekşi, sulu, etli yaprakları çimene karışık, keçinin sütünü de çok tatlı eder, eminim. Semizotuna pirpirim de diyorlar. Sevimli bir isim: Pirpirim. Sanki her yaprağına pir demek gerekerek isim verilmiş. Yüzlerce pirden pirpirim! Pürpürüm de derler. O artık sevimliliğin aşırısı. Şimdi kelimenin [...]

[Read more →]

Önce Hititler’le selamlaştık. Urartular hal hatır sordular. Yunanlar “Aman!” dediler. Romalılar’ın yanından geçerken malınıza sahip olun. Halbuki Romalılar pek bir efendi görünmüşlerdi gözüme. Selçuklular’ın hanımefendisini pek beğendim. Osmanlı bir beyin bıyığının tutkalı azalmıştı sanki. Kıllar alt dudaktan çıkıyor gibiydi. Atatürk’ün zarif imzasını geçip alana vardık. California’nın en büyük Türk etkinliklerinden birindeyiz: Anatolian Cultures and Food [...]

[Read more →]

Pazar günü Anzac Günü anma törenleri için Yeni Zellanda, Avusturalya, İngiltere ve Türkiye’nin Los Angeles başkonsolosları ve toplumları olarak, Amerikan Şehitliği’nde biraraya geldik. Dokunaklı törendi doğrusu. İstiklal Marşı ve Çanakkale İçinde türküsünü seslendirme onuru bana verilmişti. Türk konsolosun Atatürk’ün konu ile ilgili söylediği ünlü sözlerini tekrarından sonra burnumu çeke çeke marş ve türkü söylemeye çalıştım. [...]

[Read more →]

Sol elim tabakla ağzım arasında gidip geliyor. Aynen Charlie Chaplin’in Modern Zamanlar filmi gibi. Tut, getir, aç, at, çiğne, yut. Tut, getir,aç, at, çiğne, yut. Tut, getir, aç, at, çiğne, yut. Öbür elim tıklıyor: ” Şam fıstığında B6 vitamini, bakır, magnezyum, lif, tiamin, fosfor…” Gece karanlığında parlayan bakır tepsiye dönüşmeme az kaldı. Hem de üzerinde [...]

[Read more →]

Nedir bu ekmek tarifi yazma telaşım, bilmem. Hava ısındı mı kimse ekmek yapmaz, şimdi yükleneyim paniği yaşıyorum galiba! Beni sıcak hava pek ırgalamıyor. Irgalıyor da, fırını hareket halinde tutmama bir engel değil. Dışarısı 40 dereceyken evin mutfağında pehlivan gibi fırınla güreşen bir kadınım ben. Ama herkes benim gibi mutfakta ter atmayı sevmez. O yüzden hazır [...]

[Read more →]

Bu ekmeğin tarifi öyle bir acaip ki, 1 Nisan şakası sanan çıkabilir. Ama vallahi de, billahi de, iki gözüm önüme aksın ki, çok nefis oluyor. Üstelik benim uydurduğum bir tarif değil, Tibet’te- yine mi Tibet!- kullanılan bir teknik. Hem de ünlü şef Jacques Pepin imzalı. Bende evde ekmeksiz kalma korkusu var. Yani git dükkandan al [...]

[Read more →]