Elif Savas Felsen – Yazilar

1980’lerin sonunda İspanya’nın Katalan Bölgesi’nden bir yıldız çıktı: Ferran Adria. Moleküler aşçı! Adrian, binlerce yıldır yemek yiyen insanoğlunun dünyasını ters yüz etmeye kararlıydı. Malzemeleri dondurdu, eritti, ezdi, köpürttü, karıştırdı, ayrıştırdı. Yediğiniz zeytin değil, zeytinyağı değil, sıvı zeytin denilen bambaşka birşeydi. Eti bile köpürtüp, yeni bir dokuya kavuşturdu. Henüz çalıştığı restoran ElBulli’de yemiş değilim. Üstelik moleküler [...]

[Read more →]

Elif Savas Felsen info@elifsavas.co Yabancı mutfaklara burun kıvıran, yemeklerine iğrenerek bakan kimselere nefis beyin salatamızdan, kokorecimizden, işkembe çorbamızdan, paçamızdan, koç yumurtamızdan, şekerli zeytinyağlılarımızdan ve tabii tavuk göğsünden dem vururum. Genellikle benim için farklı tatlara negatif duruşlar, o kişinin kafasının yeniliklere açık olmadığının ve kendi kültürünü eleştirel gözle göremediğinin işaretidir. Hele bir yemeğe sarılıp, bu bizim [...]

[Read more →]

Geçen gün karanlıkta oturmuş, bir yandan köh köh öksüren, bir yandan da içi patlayacak kadar dolu, koskocaman bir sandöviçi midesine indiren çellisti kıskançlıkla süzüyorum. Elimden gelse bir kaşık suda boğacağım adamı! Değil köh köh öksürmek, gırtlağımda azıcık bir irite haline bile müsamaha edecek zamanım yok. Ne konserler, ne de seyirci mazeret bilir. “Efenim, evde beşbuçuk [...]

[Read more →]

Çocukken sakatatın, sakat atların kesilip, içlerinden çıkarılan organlarından geldiğini düşünürdüm. O zaman bile yemek meraklısı olacağım belliymiş, çünkü bu inanışım beni sakatat yemekten soğutmamıştır. Hatta doğrusu sakatatın atlarla olabilecek ilişkisi hiç umurumda bile olmamıştı. En sevdiğim şeyler bol zeytinyağ ve limonlu ılık beyin salatası ve yağları yanmış, kekikli böbrekti. İşkembe çorbasına alışmam zaman aldı. Onu [...]

[Read more →]

Amerika’nın kendine özgü tek yiyeceğini hamburger sananlar, bir kültür hazinesini kaçırıyorlar! Yoldan geçerken takıldığınız restoran zincirleri başka konu. Ama o yollardan bir küçük kasabaya sapın hele. Yörenin yerlisinin gittiği küçük lokantaları araştırıverin. Belki maharetli bir kadının evinde yaptıklarıyla boy ölçüşemez ama Amerika’nın da yemekseverlere sunacağı, zengin bir mutfağı olduğunu göreceksiniz. Benim için Amerika’da yaşamanın en [...]

[Read more →]

Ben çocukken… Yani bir yüzyıl önce zamanlarda, evimizin masasının etrafında döne döne, avazım çıktığı kadar bağırarak söylediğim kantoların içinde bir dondurma şarkısı hatırlıyorum: “Mini mini hanımlara, sevdalı beylere, parasını almadan tattırmaaam! Sade, kaymaklı dondurmam. ” Şarkı acaba aslında kantoya çevrilmiş bir türkü müydü, bilemiyorum. Ama benim hatırladığım, kesin ve net aknto olduğu. Hatta enstrümantal bölümünde [...]

[Read more →]

Ondokuzuncu yüzyılın en sevilen içeceklerinden biri, kokain yaprağında demlenmiş şaraptı! Kokainin alışkanlık yapıcı etkisinin ve zararlarının tam bilinmediği günlerde, özellikle Vin Mariani marka kokainli şarap pek meşhurmuş. Öyle ki, İngiltere Kraliçesi Viktoria ve zamanın iki papası ile Thomas Edison, Vin Mariani’ye düşkünlükleriyle bilinirlermiş. Mantegazza adında bir İtalyan psikiyatrist, koka bitkisinin yapraklarından kokaini ayırarak, insan psikolojisi [...]

[Read more →]

Geçenlerde okuduğum bir yemek kültürü magazinindeki habere göre, dünya yüzünde daha fazla insan, daha acı biber yeme yolundaymış. Yazar, fenomenin ekonomi gibi, kültürlerin de artık ülke sınırı tanımamasından kaynaklandığını düşünüyor. Kısacası, globalleşme! Ekonomide olduğu kadar, kültür ve özellikle de yemek kültüründe globalleşme. Biberde globalleşme! Globalleşmenin bir tatlı, bir acı yanı var. Acı yanı, en ücra [...]

[Read more →]

Şu ünlü problem: Tavuk mu yumurtadan, yumurta mı tavuktan çıktı… Büyük ihtimalle tavuk yumurtadan çıktı. Yumurtlayan yaratıklar tavuktan daha önceki zamanlardan beri dünya yüzünde olduklarına göre! Dünyanın en çok yenen yumurtası kuşların yumurtaları: tavuk, ördek, kaz, bıldırcın. Devekuşu ve hatta İngiltere’de martı! Bazı yerlerde kaplumbağa yumurtası yerler ama doğrusu ben hiç tatmadığımdan, pek akıl yürütemeyeceğim. [...]

[Read more →]

Artık benim için yemek-sever, yemek-hobist, gurmandiz filan demek az kalıyor. Ben henüz raporunu almamış bir yemek delisiyim. Geçen ay,tüm dünyadaki gurmeler, aşçılar ve benim gibi yemek delileri için çok heyecanlı bir aydı. Yemeğin olimpiyatı sayılan Bocuse D’Or yarışması yapıldı. Ne yazık ki, spor olimpiyatı düşkünleri haftalarca televizyonun başından ayrılmama lüksüne sahipken, biz düşkünler oraya gitme [...]

[Read more →]