Elif Savas Felsen – Yazilar

Umami İhtiyar köpeğe yeni numara öğretmek, deveye hendek atlatmaktan zormuş. Ya da domuzun önüne bir kucak mücevher koymuşsun, böyle bakıp durmuş. Tamam, itiraf ediyorum. Bu garip söyleyişleri atasözlerini birbirleriyle eşleştirerek yarattım ama durumuma cuk oturuyor. Birilerine hakaret edildiğim sanılmasın. Bahsi geçen ihtiyar köpek ve domuz benim! Efenim, dünyada tattığımız kaç tat var? Tatlı, acı, ekşi [...]

[Read more →]

Bir gece önce pancar yediğinizi unutup, ertesi sabah tuvalette şoka girdiğiniz oldu mu? Birileri “Pancardandır, endişelenme” diye hatırlatana kadar, siz ve kırmızı çişiniz başbaşa- acaba barsak kanseri miyim, böbreklerim mi çürüdü gibisinden sabahlara yakışmayacak düşünceler içinde, belkü bütün hayatınız gözünüzün önünden geçmiş ve hatta bu beladan kurtulursam darıldıklarımla barışacağım, adak adayacağım, oruç tutacağım gibi sözler [...]

[Read more →]

Ben kebap furyasında büyüdüm. Köfteci ve çevirme piliççi vardı birkaç tane. Ama baş aktör kebaptı. Gerisi figüran. Benden öncekiler lokantalardan bahsederlerdi. Muhallebicilerden. nohutlu pilav ve üstüne didilmiş tavuk etinden. Sonra ne olmuşsa olmuş, herşey kebap ve lahmacuna dönüşmüş. Çok da lezzetlidirler. Ama koskoca Anadolu’nun kültürünü iki yemeğe indirgedin mi, üstelik onlarca kebap çeşidinden de sadece [...]

[Read more →]

Elimde değil, film, dökümanter ve hatta haber seyrederken insanların ne yediklerine bakıyorum hemen. Sanki ne yediklerini görürsem o insanları da daha iyi anlarmışım gibi geliyor. Alışkanlıklarını, paralarının neye elverdiğini, sevdiklerini, zevklerini, sofrada paylaştıklarını, sofranın kuruluşunda yatan ipuçlarını anlamaya çalışıyorum. Hayatlara açılan bir pencere. Geçenlerde Herzog’un Viyetnam’da esir düşmüş bir Alman Amerikalı askerin macerasıyla ilgili çektiği [...]

[Read more →]

Vermek ya da vermemek. İşte bütün mesele bu. İnternet zamanında yemek sırrı mı olurmuş? Ama defalarca tekrarlanmış da hep başarıya ulaşmış bir tarifin değeri yok mu? Yüzde yüz bir tarif. Mutlak bir tarif. Tarihi restoranların karanlık koridorlarında gizlice elden ele geçirilen cinsten. Bir tarif ki, tarifi mümkün değil! İtiraf ediyorum: biraz tarif kıskançlığım vardır benim. [...]

[Read more →]

Elif Savas Felsen info@elifsavas.co Yabancı mutfaklara burun kıvıran, yemeklerine iğrenerek bakan kimselere nefis beyin salatamızdan, kokorecimizden, işkembe çorbamızdan, paçamızdan, koç yumurtamızdan, şekerli zeytinyağlılarımızdan ve tabii tavuk göğsünden dem vururum. Genellikle benim için farklı tatlara negatif duruşlar, o kişinin kafasının yeniliklere açık olmadığının ve kendi kültürünü eleştirel gözle göremediğinin işaretidir. Hele bir yemeğe sarılıp, bu bizim [...]

[Read more →]

Büyü tarifi değil. Öyle şeylere inanmam ama büyü lazım olan varsa email atsın, onuyla ilgili kitaplarımdan bakıp yollarım! Los Angeles’da yaşamanın en büyük zevki, sadece etnik restoranların değil, bir ülkenin bir bölgesinin bir şehrinin geleneksel yemeğini de yiyebilmek şansı. Alan geniş, kiralar başka büyük şehirlere oranla biraz daha makul, göçmen nüfus çok. O zaman restoran [...]

[Read more →]

Sadece yalancı değil, hem de tembel! Bir dakika. Vereceğim tarifini, sabrediniz! Et girmemiş yemeğe yemek denmezdi eskiden. Hele mesela benim anneannemin zamanında kuzu eti girmemiş yemeğe yemek denmezmiş! Dana eti ne? Hele hele kıyma? Bir misafir filan gelse rezillik! Ete parası yetmeyen kıyma sokarmış yemeğine. Yani benim anneannemin deyişiyle; kıyma koklatırmış. Zaten kuyruk yağı filan [...]

[Read more →]

Semizotuna neden semiz diyorlar? Yiyeni semirtir mi? Sanmıyorum. Belki keçi ise yiyen, semirebilir. Tatlı, ekşi, sulu, etli yaprakları çimene karışık, keçinin sütünü de çok tatlı eder, eminim. Semizotuna pirpirim de diyorlar. Sevimli bir isim: Pirpirim. Sanki her yaprağına pir demek gerekerek isim verilmiş. Yüzlerce pirden pirpirim! Pürpürüm de derler. O artık sevimliliğin aşırısı. Şimdi kelimenin [...]

[Read more →]

Önce Hititler’le selamlaştık. Urartular hal hatır sordular. Yunanlar “Aman!” dediler. Romalılar’ın yanından geçerken malınıza sahip olun. Halbuki Romalılar pek bir efendi görünmüşlerdi gözüme. Selçuklular’ın hanımefendisini pek beğendim. Osmanlı bir beyin bıyığının tutkalı azalmıştı sanki. Kıllar alt dudaktan çıkıyor gibiydi. Atatürk’ün zarif imzasını geçip alana vardık. California’nın en büyük Türk etkinliklerinden birindeyiz: Anatolian Cultures and Food [...]

[Read more →]